Het is alweer een hele tijd geleden dat ik schreef over het moederschap. Mijn allereerste post was 7 weken nadat Jaya geboren werd. Wat vond ik haar toen al groot! Maar nu, 7 maanden na haar geboorte, lijkt ze al bijna een tiener. De tijd gaat zo ontzettend snel. Het ene moment lijkt het alsof je baby niks kan en de volgende dag zitten ze lekker naast je op de bank. Ok, af en toe valt ze nog wel eens om.. Toen ik bijvoorbeeld een foto van haar wilde maken omdat ze zo mooi zat. BOEM! Daar schrok mama wel even van en baalde dat ze foto’s maken zo belangrijk vindt. Lesje geleerd!

Zo’n ander lesje waar ik mee bezig ben om onder de knie te krijgen is loslaten. We zullen er allemaal een keer aan moeten geloven. Zo moet de ene moeder al leren loslaten als hun pasgeboren baby nog langer in het ziekenhuis moet blijven, zo leert de ander het drie maanden later wanneer haar baby naar de opvang gaat en zo leert die andere bezorgde moeder het wanneer haar baby met 7 maanden naar de opvang gaat. Jup, het is zover, Jaya gaat vanaf nu naar de opvang. Weliswaar maar 1x per week maar toch, ze gaat! Of ik er blij mee ben weet ik niet, je hebt ze liever lekker bij je toch? Maar dat gaat niet altijd.

 

Ik werk vanuit thuis wanneer Jaya slaapt, wanneer mijn moeder komt oppassen en nu wanneer Jaya naar de opvang gaat. De eerste dag was afgelopen week. We gingen haar samen brengen en gelukkig heeft ze nog geen idee dat wij dan weg gaan. Toen Bas haar aan het einde van de dag kwam halen toen zat ze huilend in de wipper. Absoluut geen leuk moment om binnen te komen en je kind op te halen. Je gaat er namelijk vanuit dat ze het leuk heeft daar (zover dat kan op deze leeftijd) en dat ze goed voor haar zorgen. Maar ze hebben niet alle tijd van de wereld voor elk kind dus ja, af en toe zit er eentje te huilen. En dit keer was dit dus Jaya.

Arme meid, thuis is mama natuurlijk zo bij haar als ze huilt maar daar helaas niet. Daar moet ze wachten op haar beurt. Even slikken voor ons dus. Je vraagt je af; zou het wel zo’n goed idee zijn dat ze daar heen gaat? Hadden we niet nog even moeten wachten totdat ze meer kan spelen met andere kinderen?

Daarnaast drinkt ze daar ook nog eens niet heel goed, met als gevolg dat ze tegen middernacht weer honger heeft zoals vanouds. Gelukkig ging het slapen wel goed (vind je het gek met al die huilbuien?) en heeft ze drie keer in bed gelegen.

Het lijkt ons een kwestie van doorzetten, niet te snel opgeven en eens even afwachten. Baby’s hebben meer in de gaten dan dat wij denken dus we geven haar even de tijd om haar draai daar te vinden. Het feit dat ze maar 1x per week gaat, zal natuurlijk niet helpen bij het snel wennen aan de situatie maar goed. Ik weet dat ik absoluut niet mag klagen en van geluk mag spreken dat ze zoveel dagen in de week bij ons thuis kan zijn. Maar goed, je kind huilend ophalen wegbrengen of ophalen bij de opvang voelt niet goed, toch?

Oh ja, de foto’s zijn van mijn foto wand die ik een tijdje geleden heb gemaakt. Jaya is nogal nadrukkelijk aanwezig ;-) maar er komen ook foto’s van onze wereldreis bij te hangen. Ik moet ze alleen nog even ordenen…

Pin It on Pinterest

Share This

Blijf op de hoogte van de laatste interieur, lifestyle en design trends op DesignClaud

Met rubrieken zoals:

- Interieur en Tuin inspiratie

- "Wonen in een...." bijzonder huis/voertuig of ander bouwwerk

- Het dagboek van een moeder

En nog véél meer!

Bedankt voor het inschrijven!

%d bloggers liken dit: